Nederlandse Cultuur

Sinds ik in Duitsland woon ben ik mij meer bewust geworden van de Nederlandse samenleving. Ik ben nu in staat om het van een afstand te bekijken waardoor ik een ander inzicht krijg dan wanneer ik er midden in sta.
Mijn beeld wordt gevormd door wat ik lees in de krant, hoor en zie op het journaal, wat ik van andere hoor en 44 jaar leven in Nederland.

Wat ik mij op dit moment het meest bewust ben is het groeiende gemis dat ik de laatste jaren in Nederland had, de Nederlandse identiteit en cultuur. Vele beweren dat zoiets niet bestaat maar het was er ooit wel degelijk en ik heb het weer terug gevonden hier in Duitsland.
Nederland heeft een voor een groot gedeelte door de katholieke kerk gevormde cultuur, traditie en identiteit. Dat samen vormde vroeger de west Europese samenleving. Nederland was ooit een land waarin saamhorigheid groter was dan heden ten dagen, dat was mede te danken aan de ervaringen gedurende de crisis en de tweede wereld oorlog. Maar wat niemand zich bewust lijkt te zijn is dat de identiteit van de Nederlander zich daarna opnieuw heeft moeten hervatten. Juist op het moment dat de samenleving weer zijn oorspronkelijke vormen aannam en de cultuur, traditie en identiteit van de Nederlandse samenleving opnieuw ontdekt moest gaan worden werd de multi culturele samenleving een feit. De kans om vanuit een Nederlandse samenleving met al de bijbehorende normen, waarden en gebruiken de multi culturele samenleving welkom te heten is er helaas onvoldoende geweest.

Het had in mijn beleving heel anders geweest als de Nederlandse cultuur, traditie en identiteit hadden gestaan als een huis. Dan waren de nieuwkomers in de samenleving beter geïntegreerd en hadden de Nederlanders zelf beter kunnen laten zien waar Nederland voor staat. 

De Nederlandse cultuur is een cultuur waar veel van het katholieke geloof oorspronkelijke gebruiken een tradities in versmolten zijn. Dat wil niet zeggen dat je perse katholiek hoef te zijn om deze gebruiken en tradities te vieren of er aan deel te nemen. Het is goed om te weten waar de oorsprong van de gebruiken, tradities, feestdagen, etc. liggen maar verder moet je ze zien als Nederlandse cultuur, niet meer perse als katholieke gebruiken en feesten.
De identiteit van de Nederlander ontleent zich aan het beleven van de cultuur en tradities  die men van oudsher mee krijgt van ouders, familie en omgeving.

Tot deze zowel nationale als regionale tradities horen bijvoorbeeld:

• Sint maarten
• Kerstfeest
• Pasen
• Pinksteren
• koninginnendag
• Sint Nicolaas
• Luilak
• Kermis, harddraverij, dorpsfeesten, etc.
• Stamkroegen naast de kerk
• De markt, luilakmarkt, kerstmarkt

Wanneer deze onwrikbaar hadden toebehoort aan de Nederlandse samenleving was men waarschijnlijk ook minder angstig geweest voor de komst van andere culturen binnen de Nederlandse samenleving. Het gevoel dat deze zo belangrijke ankers binnen de Nederlandse samenleving op ieder moment tot wankelen kunnen worden gebracht en misschien plaats moeten maken voor gebruiken en tradities uit andere culturen laat de daarvoor gevoelige mens zijn hakken in het zand zetten.
Binnen de onwrikbare kantlijnen van de Nederlandse samenleving was het niet meer dan normaal geweest dat nieuwkomers niet anders kunnen dan zich aanpassen en deelnemen aan deze Nederlandse samenleving en waren meer als gast beschouwd en hadden zich hier ook gemakkelijker als gast kunnen gedragen.

Een onwrikbare oorspronkelijk Nederlandse cultuur, traditie en daarmee identiteit die veiliggesteld wordt door de politiek is het begin van een sterkere samenleving waar met een rechte rug de normen en waarden kunnen worden verdedigt. Je kunt niet zeggen dat iemand niet tegen een kerk mag plassen terwijl Sint Nicolaas geen kruis meer op zijn mijter mag dragen.
Wanneer deze voor de identiteit van de Nederlander (west Europeaan) zo belangrijke punten als een rots in de samenleving staan bied dat voor een ieder houvast en een uitgangspunt waaraan tegenwoordig een groot te kort is.

Omdat de culturele en traditionele kantlijnen van de samenleving zo onduidelijk zijn voor iedereen en daarmee Nederland als identiteit vaag bestaat is voor veel mensen hun plaats binnen de samenleving onduidelijk en wankel. Dit versterkt het gevoel dat men moet vechten voor zijn/haar plaats binnen de samenleving en voed intolerantie.

Ik wil met dit stuk niet zeggen dat er binnen Nederland geen plaats zou moeten zijn voor nieuwe Nederlanders binnen de maatschappij (ik ben zelf woonachtig in Duitsland). Maar het zou iedereen ten goede komen wanneer Nederland als identiteit hersteld zou worden door de traditie en cultuur onwrikbaar deel uit te laten maken van de samenleving. Zo weet de autochtoon dat hij thuis is en de allochtoon dat hij te gast is. Kortom duidelijkheid scheppen in een multi culturele samenleving.

Mensen zoals "de Moslim advocaat" vinden in zo een samenleving minder snel een  voedingsbodem voor de acties die hij tot nu toe ondernam. Je hoeft dan niet te discrimineren maar je handelen moet acceptabel zijn binnen de Nederlandse wetgeving en samenleving daarbij de Nederlandse cultuur en identiteit in acht nemend.

Jaap Rumping


Pageviews: 1819