Integratie

Integratie is tegenwoordig een soort van wetenschap, erg moeilijk en zwaar als je de berichten mag geloven.
Niet voor niets worden er miljoenen uitgegeven om vreemdelingen te helpen deel uit te gaan maken van de maatschappij.
Als je in Nederland kom wonen mag je gratis deelnemen aan cursussen en activiteiten en uitstapjes maken op kosten van de overheid om zo de Nederlandse cultuur en maatschappij te leren kennen. Ook in Duitsland en andere landen bestaan dit soort regelingen maar vaak minder luxe als de Nederlandse. Eigenlijk is het heel vreemd dat de Nederlandse overheid en samenleving zoveel moeite voor moet doen om het integreringsproces zo goed mogelijk te laten verlopen.

Wanneer je besluit om te vertrekken naar een ander land denk ik dat het niet meer dan normaal is dat je bewust bent van het feit dat je deel gaat uitmaken van een andere samenleving. Een samenleving met andere normen en waarden, gebruiken, cultuur en taal dus een maatschappij die anders is dan waar je in je vaderland aan gewend bent. Wanneer je dat bewust inziet kun je voor jezelf ook een beeld schetsen van de dingen die je moet gaan leren of die je voortaan anders moet gaan doen. Als je er zin in hebt en je vindt het leuk om deze nieuwe dingen te leren zal de integratie als vanzelf gaan.

Ik zelf vind het bijvoorbeeld leuk om de historie van de directe omgeving van ons nieuwe onderkomen in Duitsland te leren kennen. Ik merk dat de oudere buren waar ik mee praat over dit soort dingen het leuk vinden om het te vertellen. Door je open op te stellen en interesse te tonen in je omgeving gaat de integratie als vanzelf van start. Sommige dingen in je nieuwe vaderland zullen je nooit gaan passen en daar moet je ook niet moeilijk over doen want er zijn vast ook autochtone die dat ook zo ervaren. Ik zal bijvoorbeeld nooit bij een vereniging gaan en dan actief deelnemen aan verplichte feestavonden. Dat deed ik al niet in Nederland en dat doe ik ook niet in Duitsland, wel heb ik kennissen die dat heerlijk vinden en daar druk mee zijn. Maar ik ken ook veel Duitsers die dat niet zien zitten en daar niet of nauwelijks aan deelnemen.

Om ergens naar toe te kunnen werken heb je een einddoel nodig en in dit geval is dat een geslaagde integratie. Maar wanneer is een integratie eigenlijk geslaagd?
Ik denk dat een integratie geslaagd is als je op een prettige manier deel kunt nemen aan de lokale maatschappij. Daarvoor is een redelijke taalbeheersing, begrip en acceptatie van de lokale normen en waarden en respect voor je omgeving nodig. Met de beheersing van de taal bedoel ik dat je moet kunnen communiceren met instanties, gezondheidszorg, overheid en je directe omgeving. Begrip en acceptatie van de lokale normen en waarden bereik je door eens een kijkje te nemen bij activiteiten in de omgeving bijvoorbeeld op de school van je kinderen, buurt activiteiten of markten en te praten. Respecteren van de mensen en gebruiken in je nieuwe omgeving kan bijvoorbeeld zijn door te snappen waarom er een levende gans wordt verloot die indien gewenst wordt geslacht. Als je snap waar dat van oudsher vandaan komt kun je dat respecteren en hoef je er geen lot voor te kopen en het verder voor kennisgeving aan nemen of je moet zelf de gans willen winnen.

Kortom ik denk dat het succes van een integratie door mensen die op vrijwillige basis in een ander land gaan wonen (dus geen vluchtelingen) niet afhangt van hulpverleners, cursussen en opvang maar van de mensen zelf. Hoe open staan de mensen en hoe bewust zijn zij zich van het feit dat ze in een andere samenleving terecht komen. Hebben ze de intentie om hun verhuizing tot een succes te maken en willen ze deel uit gaan maken van deze andere samenleving met alles er op en er aan.
Natuurlijk zijn er autochtonen die nieuwkomers geen enkele kans gunnen maar ook die gaan meestal over stag als blijkt dat de integratie geen probleem blijkt en je gewoon op de gebruikelijke manier met deze mensen kunt praten waardoor wederzijds begrip en respect ontstaat. Wanneer integratie door gebrek aan inzet niet lukt ben je met de verkeerde intentie uit je vaderland vertrokken en had je beter thuis kunnen blijven. En lukt het niet omdat de normen en waarden en/of lokale gebruiken je niet aanspreken dan ben je sowieso naar het verkeerde land verhuisd en had men zich beter moeten voor bereiden voor vertrek.

Ik vind dat het gaat om volwassen mensen die besluiten te verhuizen en waarvan de verantwoordelijkheid verwacht mag worden die nodig is voor een geslaagde integratie. Ben je daartoe niet in staat dan had je nooit aan een verhuizing moeten beginnen. Die verantwoordelijkheid wordt vaak door overheden naar zich toe getrokken maar volgens mij hoort het daar niet thuis.....

Jaap Rumping